پای دیابتی به مجموعهای از مشکلات پا گفته میشود که در افراد مبتلا به دیابت، بهویژه در صورت وجود آسیب عصبی و اختلال خونرسانی، ایجاد میشوند و میتوانند شامل زخم، عفونت و آسیبهای پوستی باشند.
قرمزی، تورم، تغییر دمای پوست، تاول، ترک پوستی، زخم، تغییر رنگ و کاهش حس پا از علائم مهمی هستند که باید جدی گرفته شوند.
برخی زخمهای سطحی ممکن است با مراقبت مناسب بهبود پیدا کنند، اما زخم پای فرد دیابتی باید جدی گرفته شود و بهتر است توسط پزشک یا تیم درمانی ارزیابی شود.
بهتر است افراد دیابتی بدون مشورت با پزشک یا متخصص، پینه و میخچه را با تیغ، رنده یا مواد شیمیایی درمان نکنند؛ زیرا کاهش حس پا میتواند خطر آسیب و زخم را افزایش دهد.
بررسی روزانه پا، شستوشوی مناسب، خشک نگه داشتن پا، استفاده از کفش مناسب، جلوگیری از راه رفتن با پای برهنه و کنترل مناسب قند خون از اقدامات مهم مراقبتی هستند.
اگر زخم با قرمزی، تورم، گرمی، ترشح، بوی نامطبوع، تغییر رنگ پوست، تب یا گسترش سریع همراه باشد، نیاز به ارزیابی پزشکی سریع دارد.
این کد رو اسکن کن (یا چاپش کن) تا مستقیم به همین صفحه برسی.